Συνάντηση

Όπως είμαι τώρα στο σπίτι μου και μετά από την εμπειρία που είχα στο δάσος, σκέφτομαι για τις αντιθέσεις που κάνεις ζει. Αλλά ακόμα περισσότερο για το πόσο εύκολο είναι να παραπλανηθείς όταν ζεις σε ένα φτιαχτό κόσμο. Η προστασία που σου δίνει το σπίτι σου, η άνεση των καναπέδων και η παρατήρηση του έξω κόσμου εκ του ασφαλούς μέσω της τηλεόρασης με τίποτα δεν σε προϊδεάζει για αυτό που πραγματικά θα μπορούσες να βιώσεις και για αυτά τα πράγματα που είσαι κανονικά προορισμένος. Αλλά το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι όλα είναι πλασματικά. Μέσα σε ένα δευτερόλεπτο αυτή η ασφάλεια και η άνεση μπορεί να εξαφανιστεί όταν ας πούμε το σπίτι σου περάσει από μια καταστροφή και το χάσεις.
Όμως η διπλή ζωή μου συνεχίζεται μέσα στη πόλη των σκιών. Και είναι εύκολα να τα λέω εγώ από τη θέση που είμαι. Να ‘ναι καλά η θετή μητέρα μου που μου άφησε το σπίτι πριν αφήσει αυτό τον τόπο. Και αυτό το σπίτι είναι ένας από τους λόγους που μένω σε αυτήν την πόλη. Είμαι τόσο συνδεδεμένος με αυτό, γιατί εδώ έμαθα να συμβιώνω με την αληθινή μου ταυτότητα, αλλά και να δαμάζω την ενεργητικότητα και την επιθετικότητα μου.

Θα αναρωτιέσαι γιατί αραίωσα τις τελευταίες μέρες τα posts μου. Πριν λίγες μέρες είχα μια συνάντηση με έναν σημαντικό άνθρωπο που με επηρέασε αρκετά τα πρώτα μου χρόνια εδώ. Θέλω λίγες ακόμα μέρες να μιλήσω όμως για αυτόν…

~ από Λυκάονας στο Ιουλίου 7, 2006.